1948 – 9. Lest … best!(?)


Datum onbekend

De tocht om het reizen te besluiten zou tot doel hebben: Gent. Om een uur of vier rukten Leo en ik uit. Gewone startplaats voor het westen: tunnel linkeroever.

Al vlug stopte er een Zweedse auto, die blijkbaar geen Belgisch geld bij had. Wij betaalden voor hem op voorwaarde dat hij ons zou meenemen. Hij stemde toe en toen ging het vlot op Gent af. Leo moest voor de chauffeur op de gitaar spelen en wij beiden moesten zingen. Een uur later waren we in Gent en toen ging het naar de B.E.Z.  Daar maakten we ’s avonds het Jaarfeest Van De Jeugd mee. De overnachting zou moeilijk zijn. Er waren teveel overblijvers. Toen besloten we maar weg te gaan.

Om tien uur stapten we het af. Er hing een zware mist. Er kwamen maar geen auto’s, maar eindelijk om elf uur kwam er een grote truck aan en dadelijk stopte hij. Wij erin en in één trek ging het tot Zellik, voor Brussel. Het was jammer dat er zo’n mist hing want er kon niet regelmatig doorgereden worden. We zaten soms bijna op een andere auto. Om halfeen of één uur waren we in Zellik. Dat was wel wat laat, want in Brussel hadden we graag onderdak gekregen bij kennissen. Nu zou het daar wel te laat voor worden. We stapten door, zonder auto’s tot in Brussel bij het noordstation. Dat was dicht en we konden er dus niet gaan slapen. De jeugdherberg zou wel dicht zijn veronderstelden we. Dan maar verder zoeken. Tenslotte kwamen we terecht op een politiebureau (niet gedwongen hoor!). Het was drie uur en dus te verstaan dat de nachtwacht niet goed te spreken was dat we hem kwamen storen. We mochten toch blijven. We sliepen op de grond. De commissaris had gezegd dat we tot vijf uur mochten blijven. Het werd echter zes uur, voor we weggingen. We maakten nog wel mopjes met slapende politieagenten, die snurkten. Eén sliep in met een brandende sigaret, waarvan de as in zijn neus viel, zodat hij moest niezen en gekke gezichten trok.

Om  zes uur stapten we op naar Laken. Een autootje stopte voor ons, maar ik liet hem doorrijden, omdat hij maar tot Boom ging. De volgende, het was toen zeven uur, was een Buick. Hij stopte en reed ons naar Antwerpen. Om kwart voor acht was ik thuis. Onze auto was bestuurd door een dame, maar desalniettemin reed ze fijn. Leo heeft haar later nog eens gezien en toen beloofde ze hem mee te zullen nemen naar Denemarken.

Thuis keken ze op dat ik twee uur te vroeg thuis was en zo vuil. Ik moest me eerst wassen en toen mocht ik pas aan tafel gaan zitten bij de rest van de familie.

156 km.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

One thought on “1948 – 9. Lest … best!(?)

Add yours

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: